تبليغاتX
کدهای جاوا اسکریپت

JavaScript Codes

˜Ï Âåä

ماه من، غصه چرا...

ماه من، غصه چرا...

رسیدن به خدا

مبادا گمان کنی که وطنی هست و سفر، گاه گاهی رخ می دهد.

مبادا که مقصد تو را کور سازد و مانع دیدن دیدنیهای بین راه شود.

هرگز از یاد نبریم که ما انسانها حتی یک لحظه از مسافر بودن

معاف نمی شویم.

در واقع تقدیر ما این است که مسافر به دنیا بیاییم،

                     مسافر زندگی کنیم،

                                             و مسافر از دنیا بروم.

حتی بعد از مرگ نیز این سفر پایان ناپذیر ادامه دارد.

وطن، مبدا، و مقصد همه فریب ذهنی هستند تا اصل سفر را

از یاد ببریم.

مبادا فقط به این خاطر که گمان می کنی در آینده مقصدی زیبا

 و بزرگ وجود دارد لحظه لحظه های سفر را از یاد ببری؟!!!

فراموش نکن که هر لحظه این سفر دقیقا یک لحظه از عمر توست

هیچ مقصدی آنقدر ارزش ندارد که ما لحظات غیر قابل بازگشت

 عمر خودمان را فدای آن کنیم و خودمان را غمگین سازیم.

 

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 1:14 توسط مژگان |

زندگی دایره است.

 مرکزش صفر بزرگ،

              و منم داخل آن و تویی نیز چو من،

    و من و تو با هم،

          می توانیم که از صفر بسازیم عددی،

   و به اندازه ی اندازه خود،

          حجم این دایره را بیش کنیم.

               گرچه صفریم ولی گسترش خویش کنیم.

   پس اگر من به تو یاری نکنم

                        و تو مانی بی من

                                 یا بمانم بی تو،

  آسمان بیکس و بی مهر شود.

  دایره خالی و بی مصرف و خود صفر شود.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388ساعت 23:50 توسط مژگان |

 

                  رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

                                وظیفه گر برسد مصرفش گلست و نبید

سلام . عزیزان من، من این هدیه رو از مجله موفقت گرفتم می خوام اون رو به شما هم هدیه کنم و مطمئن هستم با عمل به آن سالی بسیار پربار از هر جهت خواهید داشت.

لطفا اون رو یادداشت کنید و همیشه اون رو به عنوان هدیه ای انرژی بخش با خود داشته باشید و هر موقع که از زندگی دلخور شدید آن را بخوانید و توجه کنید که هرگز تنها نیستید و خداوند در هر وضعیتی با شماست و همه ی نگرانی ها بیهوده است. فقط اورا صدا کنید و تمام امور را به او محول کنید.

* در آغوش خداوند ایمن هستم

* وقتی بدانم مدام خدا با من است چقدر خاطر جمع می شوم .

* هم اکنون حضور خالق خود را که از تپش قلبم پابرجاتر است در

وجودم حس می کنم.

* هر موقع احساس تنهایی و سر درگمی میکنم ، تجسم میکنم

خدا دستم را گرفته و نوازشم میکند.

* لمس خدا مرا آرام میکند و از هر تجربه ی دیگری برایم واقعی تر است.

* نور الهی پیشاپیش من حرکت میکند و مسیر زندگی ام را نورانی میکند.

* هم اکنون در آغوش پر مهر خداوند هستم . از هیچ چیز و هیچ کس

 واهمه ای ندارم.

من در امن و امان هستم.

* و در این بهار جدید، عشق بی قید و شرط الهی باز هم

به من دلگرمی می دهد.

نفیسه معتکف.مجله موفقیت

 

                                                              

            معجزه هایت را نمایان کن.

                 هر آنچه می توانی و آرزویم است.

                              هزارو سیصد و هشتاد و هشت من

                    سالها بود که در انتظارت بودم!!!

میلاد تهرانی.مجله موفقیت

پیشاپیش سال نو رو به همه ی شما عزیزان تبریک میگم.

+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم اسفند 1387ساعت 13:25 توسط مژگان |

به آرامی آغاز به مردن می کنی...

اگر سفر نکنی،

               اگر کتاب نخوانی

                             اگر به اصوات زندگی گوش ندهی

                                            اگر از خودت قدردانی نکنی

به آرامی آغاز به مردن می کنی...

 زمانی که خودباوری را در خودت بکشی

                              وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند

به آرامی آغاز به مردن میکنی...

اگر برده ی عادات خود شوی

         اگر همیشه از یک راه تکراری روی

                        اگر روزمرگی را تغییر ندهی

                                 اگر رنگ های متفاوت به تن نکنی

                                         یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی

تو به آرامی آغاز به مردن می کنی...

                             اگر از شور و حرارت

                                         از احساسات سرکش

و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وا می دارند و ضربان قلبت را

تندتر میکنند دوری کنی...

تو به آرامی آغاز به مردن میکنی...

اگر هنگامی که با شغلت یا عشقت شاد نیستی آن را عوض نکنی

        اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی

                                              اگر ورای رویاها نروی

اگر به خودت اجازه ندهی که حداقل یکبار در تمام زندگی ات ورای مصلحت 

اندیشی بروی...

                           امروز زندگی را آغاز کن

                              امروز مخاطره کن

                                امروز کاری کن

                         نگذار که به آرامی بمیری...

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت 22:32 توسط مژگان |

۵ وارونه چه معنا دارد ؟

خواهر کوچکم این را پرسید.

من به او خندیدم.

کمی آزرده و حیرت زده گفت :

روی دیوار و درختان دیدم.

باز هم خندیدم.

گفت دیروز خودم دیدم ،مهران پسر همسایه ۵ وارونه به مینو می داد!!!

آنقدر خنده برم داشت که طفلک ترسید.

بغلش کردم و بوسیدم و با خود گفتم :

بعدها وقتی غم ، سقف کوتاه دلت را خم کرد، بی گمان میفهمی

۵وارونه چه معنا دارد !!!

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام بهمن 1387ساعت 19:18 توسط مژگان |

دیری است که دیگر برای بودن بهانه ای ندارم،

ماندن امید می خواهد ...

کوله بار سفرم را بسته ام تنها به دیار ابدیت ...

آیا پذیرای من خواهد بود؟؟؟

تنها اوست که نیمه گمشده ی من است ...

چه بی جهت در پی نیمه ی گمشده ام بودم وقتی که او

در نزدیکی من بود ...

خدایا !

مرا ببخش و پذیرایم باش ...

بنده ی غرقه گناهت را.

 

+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم بهمن 1387ساعت 20:39 توسط مژگان |

دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر...

می تواند یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن۴ همسر هستی...

برای ازدواجش در هر سنی اجازه ولی لازم است و تو هر زمانی بخواهی به

لطف قانونگذار می توانی ازدواج کنی

در محبسی به نام بکارت زندانی است و تو ...

او کتک می خورد و تو محاکمه نمی شوی...

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می کنی

او درد می کشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد

او بی خوابی می کشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی

او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر؟؟؟

و او هر روز متولد میشود، عاشق میشود، مادر میشود، پیر میشود و می

میرد و قرن هاست که او عشق می کارد و کینه درو می کند.

و در قدم های لرزان مردش گامهای شتاب زده ی جوانی برای رفتن و

دردهای منقطع قلب مرد.

سینه ای را به یاد می آورد که تهی از دل بوده و پیری مرد، رفتن و فقط

رفتن را در دل او زنده می کند و اینها همه کینه است که کاشته می شود

در قلب مالامال از درد...

و این، رنج است...

                                                            دکتر علی شریعتی

 

 

 

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم بهمن 1387ساعت 14:57 توسط مژگان |

خدایا!

رحمتی کن که ایمان، نان و نام نیاورد

                                      و

قوتی بخش که نامم را و حتی نانم را در خطر ایمان افکنم...

                                                             دکتر علی شریعتی

+ نوشته شده در پنجشنبه دهم بهمن 1387ساعت 22:33 توسط مژگان |

خدایا! در برابر آنچه انسان ماندن را به تباهی می کشد،

                                            مرا با "نداشتن" و "نخواستن"

                                                                   رویین تن کن!

همه بدبختی های انسان بابت همین دو چیز است :

               چون، " داشتن" انسان را محافظه کار و ترسو می کند!

                                  و "خواستن"، آدم را بزدل و چاپلوس!

خدایا! به من توفیق تلاش در شکست ـ صبر در نومیدی

        رفتن بی همراه ـ جهاد بی سلاح

        کار بی پاداش ـ فداکاری در سکوت

         دین بی دنیا ـ مذهب بی عوام

         عظمت بی نام ـ خدمت بی نان

           ایمان بی ریا ـ خوبی بی نمود

       گستاخی بی خامی ـ مناعت بی غرور

        عشق بی هوس - تنهایی در انبوه

و دوست داشتن بدون آنکه دوست بداند ، روزی کن!

خدایا ! رحمتی کن تا در لحظه مرگ بر بیهودگی لحظه ای که به نام

                                        زندگی

تلف کرده ام ، سوگوار نباشم!

 دکتر شریعتی عزیز

 

+ نوشته شده در دوشنبه هفتم بهمن 1387ساعت 23:24 توسط مژگان |

الهی!

چه فکرهایی می کردم

و بدنبال این و آن می رفتم

و این در و آن در می زدم

و موفق نمی شدم

و خدا خدا می کردم که چرا موفق نمی شوم،

بار خدایا!

شکرت که جوابم را ندادی و چه نیکو شد که نشد

تسلیم توام

حکم آنچه تو فرمایی

لطف آنچه تو اندیشی...

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 20:36 توسط مژگان |